جامعه شناختی دیپلماسی ورزشی فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران (رویکرد توانمندسازی ورزشکاران به عنوان سفیران صلح)

هدف: این پژوهش با هدف تحلیل جامعه شناختی دیپلماسی ورزشی در فدراسیون فوتبال ایران و بررسی نقش ارزش های اسلامی در توانمندسازی ملی پوشان به عنوان سفیران صلح انجام شد. مطالعه به دنبال تبیین چگونگی استفاده از دیپلماسی ورزشی برای تقویت هویت اسلامی-ایرانی، کاهش تنش های سیاسی و ارتقای جایگاه جهانی ایران با تاکید بر چارچوب انسان شناسی اسلامی است.

روش: پژوهش از روش تحقیق آمیخته (کیفی و کمی) استفاده کرد. در فاز کیفی، با بهره گیری از نظریه داده بنیاد اشتراوس و کوربین، مصاحبه های نیمه ساختارمند با ۱۵ خبره و مرور نظام مند متون علمی انجام شد. در فاز کمی، پرسشنامه ای استاندارد با نمونه ۱۶۰ نفر از کارکنان فدراسیون فوتبال ایران تدوین و با نرم افزارهای SPSS و LISREL تحلیل شد. تحلیل عاملی تاییدی و مدل سازی معادلات ساختاری برای اعتبارسنجی مدل به کار رفت.

یافته ها: نتایج نشان داد که ارزش های اسلامی مانند خودسازی، عدالت، صلح طلبی و اخلاق اسلامی تاثیر معناداری بر دیپلماسی ورزشی دارند. خودسازی (F=۱۴.۸۷۶) و عدالت (F=۱۶.۱۲۳) از مهم ترین مولفه ها در توانمندسازی ملی پوشان بودند. رفتارهای اخلاقی ملی پوشان، مانند احترام به حریفان، هویت اسلامی-ایرانی را تقویت کرد. همکاری بین المللی و آموزش دیپلماتیک نیز گفت وگوی فرهنگی را در رویدادهای جهانی، مانند جام جهانی ۱۹۹۸، تسهیل کردند.

نتیجه گیری: دیپلماسی ورزشی با تکیه بر ارزش های اسلامی، ابزاری موثر برای ترویج صلح و تقویت قدرت نرم ایران است. فدراسیون فوتبال ایران می تواند با سیاست گذاری های ارزش محور و آموزش های دیپلماتیک، ملی پوشان را به سفیران صلح تبدیل کند. این چارچوب بومی، الگویی برای کشورهای اسلامی ارائه می دهد و جایگاه دیپلماتیک ایران را ارتقا می بخشد.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی ورزشی ، فدراسیون فوتبال ، ، انسان شناسی اسلامی ، صلح طلبی