ارائه الگوهای طراحی جنبه گرا برای بهبود تحمل پذیری خطای نرم افزار با رویکردی مبتنی بر کیفیت نرم افزار و معماری های نوین

تحمل پذیری خطا یکی از مهم ترین ویژگی های کیفی سیستم های نرم افزاری بحرانی محسوب می شود که نقش اساسی در افزایش قابلیت اطمینان، دسترس پذیری و پایداری سامانه ها ایفا می کند. پیاده سازی مکانیزم های تحمل پذیری خطا در روش های سنتی توسعه نرم افزار، به ویژه برنامه نویسی شیءگرا، معمولا موجب افزایش پیچیدگی طراحی، کاهش قابلیت نگهداری و کاهش قابلیت استفاده مجدد اجزای نرم افزاری می شود. برنامه نویسی جنبه گرا به عنوان رویکردی نوین در مهندسی نرم افزار، امکان جداسازی دغدغه های متقاطع را فراهم کرده و می تواند بسیاری از محدودیت های روش های سنتی را برطرف سازد.در این پژوهش، دو تاکتیک مهم تحمل پذیری خطا شامل بلوک های بازیابی و برنامه نویسی چندنسخه ای با استفاده از رویکرد برنامه نویسی جنبه گرا مدل سازی شده اند. برای هر تاکتیک، یک الگوی طراحی جنبه گرا ارائه گردیده و میزان تاثیر آن بر شاخص های کیفیت نرم افزار مورد ارزیابی قرار گرفته است. همچنین کاربرد این الگوها در معماری های نوین مبتنی بر میکروسرویس ها و چارچوب های AspectJ و Spring AOP بررسی شده است.نتایج ارزیابی نشان می دهد که استفاده از برنامه نویسی جنبه گرا موجب بهبود جداسازی دغدغه ها، افزایش قابلیت نگهداری، افزایش قابلیت استفاده مجدد و کاهش وابستگی میان اجزای سیستم می شود. همچنین استفاده از الگوهای پیشنهادی در سامانه های توزیع شده و مبتنی بر میکروسرویس ها می تواند نقش موثری در افزایش تاب آوری و قابلیت اطمینان نرم افزار داشته باشد.

کلیدواژه ها:

تحمل پذیری خطا ، برنامه نویسی جنبه گرا ، Aspect-Oriented Programming ، بلوک های بازیابی ، برنامه نویسی چندنسخه ای ، کیفیت نرم افزار ، میکروسرویس