رابطه فرسودگی شغلی معلمان و کیفیت تدریس در متوسط اول مناطق حاشیه نشین مشهد با نقش میانجی حمایت سازمانی ادراک شده

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه فرسودگی شغلی معلمان و کیفیت تدریس با نقش میانجی حمایت سازمانی ادراک شده در متوسط اول مناطق حاشیه نشین مشهد انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–همبستگی با رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) بود. جامعه آماری شامل ۱۸۶۰ معلم متوسط اول مناطق حاشیه نشین شرق و غرب مشهد (شامل محلات احمدآباد مستوفی، گلشهر، شهرک شهید رجایی و کوی امید) بود. با روش نمونه گیری طبقه ای متناسب ۴۲۰ معلم انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس فرسودگی شغلی ماسلاک (MBI)، پرسشنامه حمایت سازمانی ادراک شده آیزنبرگر (POS) و مقیاس کیفیت تدریس مبتنی بر مشاهده ساختارمند (CLASS) بود. داده ها با نرم افزار AMOS نسخه ۲۴ تحلیل شدند. شاخص های برازش مدل (CFI=۰.۹۶, RMSEA=۰.۰۵۵, χ²/df=۲.۰۸) از برازش مطلوب حکایت داشتند. یافته ها نشان داد که فرسودگی شغلی تاثیر منفی مستقیم بر کیفیت تدریس دارد (β=-۰/۵۷) و حمایت سازمانی ادراک شده این رابطه را به صورت معناداری میانجی گری می کند (β=۰/۴۴). بار کاری زیاد، نبود امکانات آموزشی و ضعف حمایت مدیریتی از مهم ترین پیش بینی کننده های فرسودگی در این مناطق شناسایی شدند. یافته های پژوهش دلالت های عملی مهمی برای سیاست گذاران آموزشی در راستای کاهش فرسودگی معلمان مناطق محروم مشهد دارد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، کیفیت تدریس ، حمایت سازمانی ادراک شده ، مقیاس ماسلاک ،