آسیب شناسی عملکرد شورای فرهنگ عمومی کشور (بازه زمانی ۱۳۶۴ تا ۱۴۰۳)

یکی از مواردی که موجبات عدم پویایی فرهنگی کشور شده است، کارآمدی پایین و عدم بهره وری سازمان ها و نهادهای فرهنگی است. یکی از مهم ترین نهادهای مرتبط با سیاست گذاری فرهنگی در ایران را می توان شورای فرهنگ عمومی دانست که از سال ۱۳۶۴ فعالیت خود را به عوان یک نهاد عمومی زیرمجموعه شورای عالی انقلاب فرهنگی آغاز کرده است. بررسی آسیب های عملکردی این شورا می تواند به بهبود مسیر حرکتی و افزایش توان سیاست گذاری فرهنگی کشور کمک کند. در این پژوهش با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و مصاحبه با نخبگان به شناسایی و دسته بندی مهم ترین آسیب های شورای فرهنگی عمومی کشور پرداخته شده است. با توجه به نقش حیاتی این شورا در توسعه فرهنگ عمومی، بررسی نقاط قوت و ضعف آن می تواند به بهبود روندهای فرهنگی کمک نماید. آسیب شناسی عملکرد این شورا می تواند زمینه ساز رفع چالش ها و موانع موجود در مسیر تحقق اهداف فرهنگی باشد تا با ارائه راهکارهای موثر، به ارتقاء کارایی و کارآمدی شورای فرهنگ عمومی و در نتیجه بهبود روندهای سیاست گذاری های فرهنگی در جمهوری اسلامی ایران منجر شود.

کلیدواژه ها:

شورای فرهنگ عمومی ، سیاست گذاری فرهنگی ، آسیب شناسی ، ارزیابی عملکرد.