ارتباط پنهان دیابت و بیماری های متابولیک با پیشرفت تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی یکی از اختلالات دژنراتیو شایع ستون فقرات است که عوامل مختلفی در پیشرفت آن نقش دارند. این پژوهش با هدف بررسی ارتباط دیابت و برخی شاخص های متابولیک با شدت و پیشرفت تنگی کانال نخاعی انجام شد. این مطالعه به صورت یک پژوهش تحلیلی–مقطعی بر روی ۱۲۰ بیمار مبتلا به تنگی کانال نخاعی مراجعه کننده به مراکز درمانی انجام شد. اطلاعات دموگرافیک و شاخص های متابولیک شامل قند خون ناشتا (FBS)، هموگلوبین گلیکوزیله (HbA۱c)، شاخص توده بدنی (BMI) و پروفایل چربی خون جمع آوری گردید. شدت تنگی کانال نخاعی بر اساس یافته های تصویربرداری MRI و ارزیابی علائم بالینی بیماران تعیین شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد بین سطح HbA۱c، قند خون ناشتا و شاخص توده بدنی با شدت تنگی کانال نخاعی ارتباط معناداری وجود دارد (P<۰.۰۵). بیماران مبتلا به دیابت و اختلالات متابولیک نسبت به سایر بیماران درجات بالاتری از تنگی و علائم بالینی شدیدتری را نشان دادند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که دیابت و اختلالات متابولیک می توانند به عنوان عوامل موثر در تشدید و پیشرفت تنگی کانال نخاعی مطرح باشند. کنترل مناسب شاخص های متابولیک ممکن است در کاهش روند پیشرفت این بیماری نقش مهمی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

دیابت ، بیماری های متابولیک ، تنگی کانال نخاعی ، التهاب ، استرس اکسیداتیو ، میکروواسکولار ، ستون فقرات ، نوروپاتی.