تاثیر آسیب های مزمن بر امید به زندگی در هندبالیست های دختر نوجوان در مشهد

امید به زندگی یکی از عوامل کلیدی در سلامت روان و جسم ورزشکاران به ویژه در سنین پایین تراست. این مطالعه به بررسی تاثیر آسیب های مزمن برامید به زندگی هندبالیست های دختر نوجوان در مشهد مقدس می پردازد. با توجه به افزایش شیوع آسیب های ورزشی در میان ورزشکاران ، همچنین اهمیت بسیار بالا فعالیت ورزشی حرفه ای درسنین پایه شناسایی اثرات این آسیب ها بر امید به زندگی آنان امری ضروری به نظر می رسد .در این پژوهش که یک مطالعه میدانی از نوع پرسشنامه ایست، ۵۰ هندبالیست نوجوان دختر مشهدی، مورد بررسی قرار گرفتند. ابزارهای اندازه گیری پرسشنامه ی استاندارد اشنایدر بود. پرسشنامه ها در بین هر دو گروه پژوهش مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آسیب های مزمن به طور معناداری بر امید به زندگی این ورزشکاران تاثیر منفی گذاشته و موجب کاهش انگیزه و اعتماد به نفس آنان شده است. با توجه به داده های تحلیل شده بازیکنانی که دارای آسیب های مزمن بوده اند دارای میانگین نمره امید به زندگی پایین تری نسبت به گروه سالم بودند. این یافته ها حاکی از آن است که توجه به جنبه های روانی و اجتماعی آسیب های ورزشی می تواند در بهبود کیفیت زندگی و سلامت روان هندبالیست های نوجوان دختر موثر باشد. پیشنهاد می شود که برنامه های توانبخشی و مشاوره ای برای این گروه از ورزشکاران طراحی و اجرا گردد و این برنامه برای بازیکنانی که دارای آسیب ها طولانی مدت ویا مزمن هستند به صورت جدی تر پیگیری شود. همچنین اهمیت بیشتر به بحث تمرینات پیشیگیری از آسیب نیز می تواند به کاهش این مسئله در بین بازیکنان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

آسیب های مزمن ، امید به زندگی ، هندبال ، نوجوانان ، کیفیت زندگی