اثربخشی زوج درمانی هیجان محور بر صمیمیت زناشویی، رضایت جنسی و دل زدگی زناشویی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره اهواز

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی زوج درمانی هیجان محور بر صمیمیت زناشویی، رضایت جنسی و دل زدگی زناشویی زوجین بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۰ زوج به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسش نامه صمیمیت زناشویی هانس برتمن، پرسش نامه رضایت جنسی لارسون و مقیاس دل زدگی زناشویی پاینز بود. گروه آزمایش تحت مداخله زوج درمانی هیجان محور قرار گرفت، درحالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۷ استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که زوج درمانی هیجان محور موجب افزایش معنادار صمیمیت زناشویی و رضایت جنسی و همچنین کاهش معنادار دل زدگی زناشویی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (۰۱/۰> P). بر اساس نتایج پژوهش، زوج درمانی هیجان محور می تواند به عنوان رویکردی موثر در افزایش صمیمیت زناشویی، رضایت جنسی و کاهش دل زدگی زوجین مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی هیجان محور ، صمیمیت زناشویی ، رضایت جنسی ، دل زدگی زناشویی