واکاوی نقوش قالیچه سیستان از منظر شرایط زیست محیطی منطقه و تاثیر آن بر شکل گیری این نقوش

هنر بافندگی در میان مردمان سیستان سابقه ای کهن دارد، مردمان سیستان از دیرباز در کنار کشاورزی و دامداری به بافندگی می پرداختند. دستبافته های بجا مانده از دوران کهن در سیستان سندی بر این هنر به جای مانده است. نقش و نگار قالیچه های سیستان بر گرفته از طبیعت منطقه، آداب و رسوم و اعتقادات می باشد، بافندگان سیستانی گاه نقش های کهنی که بر روی سفال های شهر سوخته و صخره نگاره های منطقه سیسستان و بلوچستان موجود بود را یا مستقیم یا تحول یافته بر دل دستبافته های خود نقش می کردند. هدف از انجام این پژوهش شناسایی و تفکیک نقوش موجود در قالیچه های سیستان و ریشه یابی شکل گیری این نقوش از منظر شرایط زیست محیطی می باشد. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی با استفاده از منابع مکتوب و با حضور در منطقه و شناسایی نمونه های شاخص قالیچه سیستان صورت گرفته است. نتایج حاصله نشان داد که نقش و نگار در دستبافته های تمامی مناطق ایران با یکدیگر متفاوت هستند، این تفاوت ها ریشه در عوامل مختلفی همچون منطقه جغرافیایی محل زندگی بافنده، فرهنگ مردمان منطقه و تاریخ و حوادثی که بر آنها گذشته است، دارد.

کلیدواژه ها:

سیستان ، قالی و قالیچه ، طرح و نقش