توجه ویژه شهرداریها به برنامه ریزی حمل و نقل نوین شهری با اهداف زیست محیطی

با توجه به افزایش اهمیت توسعه پایدار در دهه های اخیر و رعایت شاخص های آن در توسعه شهرها با عنوان توسعه پایدار شهری، نقش سیستم های حمل و نقل به خصوص حمل و نقل عمومی در رسیدن به پایداری، به عنوان یکی از شاخص های توسعه یافتگی در کشورهای جهان سوم، غیرقابل انکار و از اهداف مهم تصمیم گیران و برنامه ریزان شهری است که از آن با عنوان حمل و نقل پایدار یاد می شود. مترو و خودروهای حمل و نقل همگانی با هدف جابجایی تعداد زیادی از مسافران در مناطق پر جمعیت طراحی شده اند، به همین خاطر بسیاری معتقدند که اولویت دهی در تقاطعات باید به خودروهای حمل و نقل همگانی داده شود. با تنظیم کردن چراغ های راهنمایی مطابق با زمان رسیدن اتوبوس ها به تقاطعات، تاخیری که خودروهای حمل و نقل همگانی با آن روبه رو می شوند کاهش می یابد و در نتیجه سطح سرویس به شهروندان افزایش می یابد. در نتیجه می توان گفت حمل ونقل عمومی یکی از عوامل حیاتی در توسعه پایدار شهرها است که نقش بسزایی در کاهش ترافیک، آلودگی و مصرف انرژی دارد. این سامانه ها با کاهش استفاده از خودروهای شخصی، به بهبود کیفیت هوای شهری و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای کمک می کنند و در نتیجه، منجر به رشد جامع و متوازن در شهرها می شوند. توسعه و بهبود سیستم حمل ونقل عمومی، نیازمند بهره گیری از فناوری های نوین و مدیریت کارآمد است تا بتوان به هدف های پایداری شهری دست یافت و زندگی شهری را برای شهروندان راحت تر و سالم تر نمود.در کنار نقش زیست محیطی، حمل ونقل عمومی باید از نظر اقتصادی و اجتماعی نیز بهینه باشد.