الگوی مدیریت آموزشی موثر با تاکید بر بازخورد محبت آمیز و توسعه برنامه ریزی درسی

این پژوهش با هدف تبیین الگوی مدیریت آموزشی مبتنی بر تلفیق بازخورد محبت آمیز و برنامه ریزی درسی توسعه محور برای ارتقای کیفیت نظام یاددهی-یادگیری انجام شد. روش پژوهش در این مطالعه از نوع کیفی با رویکرد توصیفی-تحلیلی بوده که با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و اسنادی به واکاوی مبانی نظری مدیریت آموزشی پرداخت. فرآیند پژوهش شامل شناسایی شاخص های رفتاری در مدیریت تعاملی، بررسی الگوهای طراحی برنامه درسی انعطاف پذیر و تحلیل ارتباط میان حمایت عاطفی و عملکرد حرفه ای معلمان است. برای تحلیل مطالب از مدل تحلیل محتوای استنباطی بهره گرفته شد تا مولفه های کلیدی الگو در سه لایه فرهنگ سازی، طراحی آموزشی و بازخورد بالینی استخراج شوند. نتایج نشان داد که جایگزینی رویکرد نظارت دستوری با بازخورد مبتنی بر کرامت انسانی، منجر به کاهش مقاومت سازمانی و افزایش خودشکوفایی معلمان می گردد. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که برنامه ریزی درسی توسعه محور با تاکید بر طراحی معکوس و شخصی سازی، پیوندی مستقیم با افزایش مشارکت فعال دانش آموزان دارد. در نهایت، مدل نهایی این پژوهش بر ایجاد چرخه توانمندسازی مستمر تاکید دارد که در آن مدیر به مثابه یک تسهیل گر آگاه، زمینه رشد حرفه ای کادر آموزشی را فراهم می آورد. این رویکرد ضمن ارتقای شاخص های کیفی آموزش، محیط مدرسه را به فضایی ایمن و پویا برای تحقق اهداف متعالی تعلیم و تربیت تبدیل می کند و الگوهای سنتی نظارت را به سمت مدیریت توسعه گرا سوق می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، بازخورد محبت آمیز ، برنامه ریزی درسی توسعه محور ، توانمندسازی معلمان ، تسهیل گری آموزشی.