گذار به عصر نوآوری، تحلیل تاثیر پذیری روش های تدریس و سواد دیجیتال از رویکردهای آموزشی تلفیقی

با ورود به عصر دیجیتال، نظام های آموزشی با ضرورت تغییر پارادایم های تدریس و ارتقای شایستگی های فناورانه معلمان روبرو هستند. این پژوهش با هدف تحلیل تاثیرپذیری «روش های تدریس» و «سواد دیجیتال» معلمان از رویکردهای «آموزش تلفیقی» انجام شده است. فرضیه اصلی مطالعه بر این اصل استوار است که آموزش تلفیقی، با ادغام آگاهانه فناوری های دیجیتال در فرآیند یاددهی-یادگیری، نه تنها سواد دیجیتال معلمان را از سطح مصرف کنندگی به سطح تولیدکنندگی و طراحی ارتقا می دهد، بلکه منجر به نوآوری در روش های تدریس و گذار از الگوهای سنتی به الگوهای فعال و مشارکتی می شود. روش تحقیق حاضر توصیفی-تحلیلی بوده و با بررسی مطالعات میدانی و نظری، رابطه میان پیاده سازی مولفه های آموزش تلفیقی و شاخص های نوآوری آموزشی مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که معلمان مسلط به رویکردهای تلفیقی، توانایی بیشتری در خلق محیط های یادگیری چندرسانه ای و حل مسائل پیچیده کلاسی دارند و سواد دیجیتال آن ها به عنوان یک ابزار توانمندساز، کیفیت تعاملات آموزشی را دگرگون می سازد. نتیجه گیری این است که توسعه ی سواد دیجیتال و نوآوری در روش تدریس، زاییده ی مستقیم بکارگیری اصول آموزش تلفیقی در برنامه ریزی درسی و اجرای کلاسی است.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، سواد دیجیتال ، نوآوری آموزشی ، روش های تدریس ، تحول پداگوژیک ، توانمندسازی معلمان