بررسی نقش برنامه های آموزشی و پرورشی در افزایش انگیزه و یادگیری دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش برنامه های آموزشی و پرورشی در افزایش انگیزه و یادگیری دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی با رویکرد تحلیلی–توصیفی است و اطلاعات مورد نیاز آن به شیوه کتابخانه ای از طریق مطالعه کتاب ها، مقالات علمی، اسناد پژوهشی و منابع معتبر گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان داد که برنامه های آموزشی و پرورشی، در صورت طراحی و اجرای هدفمند، نقش موثری در افزایش انگیزه، بهبود کیفیت یادگیری، ارتقای عملکرد تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان دارند. همچنین استفاده از روش های تدریس فعال، بازی های آموزشی، فعالیت های ورزشی، برنامه های فرهنگی، هنری و مشارکتی، موجب افزایش علاقه دانش آموزان به یادگیری، تقویت خلاقیت، اعتمادبه نفس، مسئولیت پذیری، مهارت های ارتباطی و تعاملات اجتماعی می شود. نتایج بررسی ها همچنین بیانگر آن است که هماهنگی میان برنامه های آموزشی و پرورشی، توانمندسازی معلمان، مشارکت خانواده، ایجاد محیطی ایمن و بانشاط و بهره گیری از شیوه های نوین آموزشی، از مهم ترین عوامل ارتقای انگیزه و یادگیری دانش آموزان به شمار می روند. در مجموع، توجه هم زمان به ابعاد آموزشی و پرورشی، زمینه تربیت دانش آموزانی خلاق، باانگیزه، مسئولیت پذیر و توانمند را فراهم کرده و می تواند به ارتقای کیفیت نظام تعلیم و تربیت و دستیابی به اهداف آموزشی و تربیتی مدارس ابتدایی کمک کند.کلمات کلیدی: برنامه های آموزشی، برنامه های پرورشی، انگیزه یادگیری، یادگیری دانش آموزان، دوره ابتدایی.