چالش های پنهان مانده در استفاده معلمان از ابزارهای هوش مصنوعی: سوگیری الگوریتمی، اتکای شناختی و ابهام عملکرد

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 75

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ESPE02_829

تاریخ نمایه سازی: 7 تیر 1405

چکیده مقاله:

با گسترش سریع تحول دیجیتال و نفوذ ابزارهای هوش مصنوعی (AI) به عرصه های مختلف زندگی، آموزش نیز از این روند مستثنی نبوده و شاهد حضور فزاینده این فناوری ها در کلاس های درس هستیم. ابزارهای هوش مصنوعی، پتانسیل قابل توجهی برای شخصی سازی یادگیری، خودکارسازی وظایف اداری معلمان، و ارائه بازخورد فوری به دانش آموزان دارند. با این حال، این تحول با چالش های نوظهور و اغلب پنهان مانده ای همراه است که نیازمند بررسی دقیق دانشگاهی است. این مقاله به تحلیل جامع این چالش ها با تمرکز بر سه حوزه کلیدی می پردازد: سوگیری الگوریتمی (algorithmic bias)، اتکای بیش از حد شناختی به فناوری (cognitive offloading and automation bias)، و ابهام عملکرد سیستم های هوش مصنوعی (system opacity and performance ambiguity).سوگیری الگوریتمی، که ریشه در داده های آموزشی نامتوازن و طراحی های ناقص دارد، می تواند منجر به تبعیض ناعادلانه علیه گروه های خاصی از دانش آموزان شده و عدالت آموزشی را به مخاطره اندازد. اتکای بیش از حد معلمان به این ابزارها، ضمن کاهش استقلال حرفه ای و تفکر انتقادی آن ها، خطر استانداردسازی بیش از حد محتوا و تضعیف قضاوت تخصصی را به همراه دارد. همچنین، مدل های «جعبه سیاه» هوش مصنوعی، درک شفافی از نحوه عملکرد و تصمیم گیری ارائه نمی دهند، که این امر ارزیابی دقت خروجی ها و تعیین مسئولیت پذیری در صورت بروز خطا را دشوار می سازد. علاوه بر این، عواملی چون تغییر نقش معلم، مسائل اخلاقی، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده ها، و شکاف دیجیتال میان مدارس، ابعاد دیگر این چالش ها را تشکیل می دهند.هدف این مقاله، ارائه تحلیلی عمیق و مبتنی بر شواهد از این چالش های پنهان، شناسایی پیامدهای آن ها بر فرآیندهای آموزشی و یادگیری، و پیشنهاد چارچوب های نظری و راهکارهای عملی برای مدیریت مسئولانه این فناوری هاست. با بررسی مطالعات پیشین، چارچوب های نظری مرتبط با سوگیری، اتکا، و شفافیت، و تحلیل سناریوهای موردی، سعی در روشن سازی ابعاد پیچیده این مسئله و ارائه مسیرهایی برای ادغام ایمن و موثر هوش مصنوعی در محیط های آموزشی داریم. در نهایت، مدل پیشنهادی برای استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی در آموزش و راهکارهایی برای ارتقاء سواد هوش مصنوعی معلمان و تدوین سیاست های حمایتی ارائه خواهد شد.

نویسندگان

زهرا عابدی

فرهنگی