ارائه مدل نوین مدیریت فعالیت های پرورشی مدرسه با استفاده از رویکرد یادگیری پروژه محور (PBL)

در عصر تحولات شتابان قرن بیست و یکم، نقش مدرسه از انتقال صرف دانش به سمت پرورش مهارت های نرم و اجتماعی تغییر یافته است. فعالیت های پرورشی به عنوان یکی از ارکان اصلی رشد همه جانبه دانش آموزان، در نظام های آموزشی سنتی غالبا به صورت پراکنده، غیرساختاریافته و با رویکردی صرفا تفریحی مدیریت می شوند. هدف از این پژوهش، ارائه یک مدل نوین برای مدیریت فعالیت های پرورشی با بهره گیری از رویکرد یادگیری پروژه محور (Project-Based Learning) است. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با بررسی مبانی نظری و تجارب موفق جهانی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که گذار از مدیریت سنتی (بر پایه دستور و کنترل) به مدیریت پروژه محور (بر پایه تسهیل گری و خودگردانی دانش آموز)، منجر به افزایش اثربخشی فعالیت های پرورشی، تقویت مهارت های حل مسئله، همکاری تیمی و مسئولیت پذیری اجتماعی می شود. مدل پیشنهادی بر چهار رکن اصلی: “طراحی مسئله محور”، “تسهیل گری معلمان”، “محیط یادگیری واقعی” و “ارزیابی فرآیندی” استوار است. این مدل پیشنهاد می کند که فعالیت های پرورشی نباید از برنامه درسی جدا باشند، بلکه باید در قالب پروژه های بین رشته ای که چالش های واقعی جامعه را هدف قرار می دهند، مدیریت شوند.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، فعالیت های پرورشی ، یادگیری پروژه محور (PBL) ، مدیریت مدارس ، مهارت های قرن بیست و یکم.