طراحی الگوی مدیریت دانش برای ارتقای عملکرد معاونان اجرایی در دبیرستان ها: گذار از حافظه فردی به دارایی سازمانی

معاونان اجرایی دبیرستان ها به عنوان حلقه های وصل میان سیاست گذاری های کلان و اجرای عملیاتی، حامل بخش عظیمی از دانش صریح (آیین نامه ها، فرم ها) و دانش ضمنی (تجربیات میدانی، راه حل های بحران، مهارت های ارتباطی) هستند. با این حال، فقدان یک نظام منسجم مدیریت دانش در این سطح از سازمان، منجر به اتلاف دانش، تکرار خطاها و کاهش بهره وری می شود. هدف این پژوهش، تبیین جایگاه و راهکارهای پیاده سازی مدیریت دانش در میان معاونان اجرایی است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد سیستمی است. یافته ها نشان می دهد که چالش های اصلی شامل «فرسایش شغلی»، «عدم مستندسازی تجربیات» و «ضعف در اشتراک گذاری دانش» است. این مقاله مدلی را پیشنهاد می دهد که با تاکید بر «جامعه های عمل»، «بانک های دانش مبتنی بر تجربه» و «منتورینگ معکوس»، دانش ضمنی معاونان را به دانش صریح و قابل انتقال تبدیل کند. نتیجه آن است که استقرار مدیریت دانش، نه تنها بازدهی اجرایی را افزایش می دهد، بلکه پایداری سازمانی و کیفیت خدمات آموزشی را تضمین می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، معاون اجرایی دبیرستان ، دانش ضمنی