مقابله با فرسودگی شغلی (Burnout) در معلمان: راهکارهای عملی برای حفظ سلامت روان

فرسودگی شغلی در معلمان یکی از چالش های اساسی در نظام های آموزشی است که سلامت روان فعالان این حوزه و کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری را به شدت تهدید می کند. هدف از پژوهش حاضر، واکاوی ابعاد فرسودگی شغلی، شناسایی عوامل زمینه ساز آن و ارائه راهکارهای عملی برای مدیریت و پیشگیری از این پدیده است. این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی و از طریق بررسی نظام مند اسناد و منابع علمی معتبر (پایان نامه ها، مقالات و کتب تخصصی) در بازه زمانی ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ میلادی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فرسودگی شغلی معلمان، فراتر از یک مسئله فردی، محصول عدم تعادل میان «تقاضاهای شغلی» (مانند حجم کاری و انتظارات عاطفی) و «منابع حمایتی» (مانند حمایت سازمانی و خودمختاری) است. نتایج بیانگر آن است که مداخلات صرفا فردی و خودمراقبتی، بدون تغییر در ساختارهای سازمانی، اثربخشی محدودی دارند. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که گذار از مدل «مقابله فردی» به مدل «تاب آوری سازمانی» و ایفای نقش حمایتی توسط مدیران مدارس به عنوان تسهیل گران سلامت روان، کلید اصلی کاهش فرسودگی و ارتقای کیفیت آموزشی است.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، معلمان ، سلامت روان ، تاب آوری سازمانی ، راهکارهای عملی ، مدیریت استرس