مطالعه تطبیقی آزمون های عملی و نظری (مجازی و حضوری)در مدارس ایران و آلمان

این پژوهش با هدف واکاوی و مقایسه تطبیقی شیوه های سنجش پیشرفت تحصیلی در دو بخش آزمون های نظری و عملی در مدارس ایران و آلمان انجام شده است. با ظهور بسترهای نوین یادگیری دیجیتال و گذار اجباری از ارزیابی های سنتی (حضوری) به مدل های ترکیبی (مجازی)، چالش های متعددی در زمینه روایی، پایایی و عدالت آموزشی پدید آمده است. این مطالعه با استفاده از روش تحلیل کیفی تطبیقی (Comparative Qualitative Analysis)، ساختار آزمون سازی، پروتکل های نظارتی و بازخورددهی در هر دو کشور را مورد مداقه قرار می دهد. یافته ها نشان می دهد در حالی که نظام آموزشی آلمان با تکیه بر «ارزیابی تکوینی» (Formative Assessment) و رویکردهای مبتنی بر صلاحیت (Competency-based)، انعطاف پذیری بیشتری در پذیرش آزمون های مجازی عملی داشته است، نظام آموزشی ایران همچنان تحت سلطه «ارزیابی پایانی» (Summative Assessment) و آزمون های استاندارد شده کتبی است که در بستر مجازی با چالش های جدی «اصالت سنجی» مواجه شده اند. در نهایت، این مقاله ضمن ارائه نقدی بر ساختارهای موجود، راهکارهایی را برای گذار به مدل های ارزیابی مبتنی بر کارپوشه (Portfolio-based) و پروژه محور در فضای مجازی پیشنهاد می دهد تا ضمن حفظ امنیت آزمون ها، مهارت های عملی دانش آموزان به طور دقیق تری سنجیده شود.

کلیدواژه ها:

ارزیابی تطبیقی ، آزمون های مجازی ، عدالت آموزشی ، نظام آموزشی آلمان ، نظام آموزشی ایران ، سنجش عملکردی ، ارزیابی تکوینی