بررسی نقش تنظیم هیجان و تاب آوری روان شناختی در کاهش علائم اضطراب و افسردگی با تاکید بر رویکرد شناختی-رفتاری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تنظیم هیجان و تاب آوری روان شناختی در کاهش علائم اضطراب و افسردگی با تاکید بر رویکرد شناختی-رفتاری انجام شده است. اختلالات اضطرابی و افسردگی از شایع ترین مشکلات سلامت روان در جوامع امروزی به شمار می روند که تاثیرات مخرب و گسترده ای بر کیفیت زندگی، عملکرد شغلی و روابط بین فردی افراد می گذارند. در این میان، توانایی فرد در مدیریت و هدایت هیجانات و همچنین برخورداری از ظرفیت بازگشت پذیری پس از مواجهه با بحران ها، به عنوان عوامل محافظتی بسیار مهم شناخته می شوند. روش این پژوهش از نوع مروری-کتابخانه ای و اسنادی است و با بررسی مقالات، کتب و متون معتبر علمی انجام پذیرفته است. یافته های به دست آمده نشان می دهد که استفاده از راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان نظیر ارزیابی مجدد شناختی، در مقایسه با راهبردهای ناسازگارانه مانند سرکوب و نشخوار فکری، ارتباط معناداری با کاهش نشانگان بالینی اضطراب و افسردگی دارد. همچنین، تاب آوری به عنوان یک سپر روان شناختی، اثرات مخرب استرس را تعدیل کرده و از فروپاشی روانی جلوگیری می کند. رویکرد شناختی-رفتاری با هدف قرار دادن تحریف های شناختی و اصلاح باورهای ناکارآمد، بستر مناسبی را برای ارتقای این دو مولفه فراهم می سازد. نتیجه گیری می شود که مداخلات درمانی و پیشگیرانه در حوزه روان شناسی عمومی باید تمرکز ویژه ای بر آموزش مهارت های تنظیم هیجان و تکنیک های ارتقای تاب آوری داشته باشند تا از این طریق، اثربخشی درمان های روان شناختی افزایش یافته و از عود مجدد علائم اختلالات خلقی و اضطرابی در بیماران جلوگیری به عمل آید.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، تاب آوری روان شناختی ، اضطراب ، افسردگی ، درمان شناختی-رفتاری.