تحولات پرشتاب فناوری در دهه های اخیر، شیوه های آموزش و یادگیری را به طور جدی دگرگون کرده است

تحولات پرشتاب فناوری در دهه های اخیر، شیوه های آموزش و یادگیری را به طور جدی دگرگون کرده است. در آموزش نوین، دیگر انتقال صرف اطلاعات از معلم به دانش آموز کافی نیست، بلکه لازم است محیط های یادگیری به گونه ای طراحی شوند که در آن ها دانش آموز به صورت فعال در فرآیند یادگیری مشارکت داشته باشد. در این میان، فناوری آموزشی به عنوان یکی از ارکان مهم تحول در نظام تعلیم و تربیت، جایگاهی ویژه یافته است (یارمحمدیان، ۱۳۸۸).درس مطالعات اجتماعی از جمله دروسی است که با مفاهیمی همچون جامعه، فرهنگ، تاریخ، جغرافیا، هویت، قانون، شهروندی و مسئولیت پذیری اجتماعی پیوند دارد. این مفاهیم زمانی بهتر فهمیده می شوند که از چارچوب آموزش صرفا کلامی و کتاب محور خارج شده و در قالب تجربه های متنوع، دیداری، شنیداری و تعاملی ارائه شوند. از سوی دیگر، دانش آموزان امروز در محیطی رشد می کنند که با رسانه ها، فضای دیجیتال و فناوری های نوین آمیخته است؛ از این رو، انتظار می رود شیوه های تدریس نیز با سبک یادگیری آنان متناسب باشد (Prensky, ۲۰۰۱).تدریس تلفیقی، که ترکیبی از آموزش حضوری و بهره گیری هدفمند از فناوری است، می تواند بستر مناسبی برای افزایش جذابیت، عمق و اثربخشی یادگیری در درس مطالعات اجتماعی فراهم آورد. این رویکرد نه تنها موجب تنوع در روش تدریس می شود، بلکه زمینه را برای مشارکت، پرسشگری، تحلیل و ارتباط بهتر میان آموخته های درسی و مسائل واقعی جامعه مهیا می سازد (شعبانی، ۱۳۹۷؛ Graham, ۲۰۰۶). استفاده از ابزارهایی نظیر پادکست، ویدئو، اینفوگرافیک و کلاس آنلاین، از جمله راهکارهای موثر در تحقق این هدف است.