پیش بینی نشانگان استرس پس از سانحه و اضطراب بر اساس شدت سوگ در بازماندگان

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی وعلوم تربیتی، دانشگاه آزاد رودهن، تهران،ایرانپرستو مومنی روچیکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی وعلوم تربیتی، دانشگاه آزاد رودهن، تهران، ایرانزهره فایده ماکلوانی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی وعلوم تربیتی، دانشگاه آزاد رودهن، تهران، ایرانهدف: هدف از پژوهش حاضر، پیش بینی نشانگان استرس پس از سانحه و اضطراب بر اساس شدت سوگ در بازماندگان بود.روش: این پژوهش در یک طرح توصیفی-همبستگی اجرا شد. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده برای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه شدت سوگ (ICG)، چک لیست استرس پس از سانحه (PCL-۵) و پرسشنامه اضطراب بک (BAI) بود. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی ساده استفاده گردید.یافته ها: نتایج تحلیل توصیفی نشان داد که میانگین نمرات شدت سوگ (۸۰.۲۴)، استرس پس از سانحه (۵۰.۴۲) و اضطراب (۴۰.۲۷) در سطح بالایی قرار دارد. نتایج تحلیل همبستگی حاکی از رابطه مثبت و معناداری بین شدت سوگ و استرس پس از سانحه و همچنین بین شدت سوگ و اضطراب بود. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که شدت سوگ توانسته است ۴۶ درصد از تغییرات متغیر استرس پس از سانحه را تبیین نماید.نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد که شدت سوگ یکی از پیش بینی کننده های اصلی بروز نشانگان های استرس پس از سانحه و اضطراب است. این نتایج بر ضرورت مداخلات تخصصی بر محور تروما (مانند EMDR) برای کاهش شدت سوگ پیچیده به منظور پیشگیری از اختلالات روان شناختی شدیدتر در بازماندگان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

شدت سوگ ، استرس پس از سانحه (PTSD) ، اضطراب ، بازماندگان.