اصول بنیادین مذاکرات و قراردادهای بازرگانی بین المللی: تحلیل تطبیقی جامع با رویکرد عملیاتی برای فعالان اقتصادی ایران
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 82
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EMCCONF28_313
تاریخ نمایه سازی: 6 تیر 1405
چکیده مقاله:
مذاکرات بازرگانی بین المللی و انعقاد قراردادهای فرامرزی، از پیچیده ترین و در عین حال حیاتی ترین فعالیت های تجاری معاصر به شمار می روند. این مقاله با هدف ارائه یک چارچوب عملیاتی و جامع برای مذاکره کنندگان و بازرگانان ایرانی، به روش توصیفی‑تحلیلی و با تکیه بر منابع معتبر داخلی (آثار دکتر سیدحسین صفایی، دکتر نجادعلی الماسی، دکتر ابراهیم عبدی پورفرد، و مقالات نشریه «پژوهش حقوق خصوصی» دانشگاه علامه طباطبائی) و منابع خارجی (کنوانسیون بیع بین المللی کالا - CISG مصوب ۱۹۸۰ وین، اصول قراردادهای تجاری بین المللی UNIDROIT ۲۰۱۶، قوانین داوری UNCITRAL، کتاب های مرجع Salacuse, Treitel, Schlechtriem & Schwenzer، و رویه قضایی اخیر دیوان عالی ایتالیا در پرونده Noush Ab Darb Tabriz Industries Co. v. S.I.P.A. S.p.A. به بررسی هفت اصل محوری می پردازد: (۱) حاکمیت اراده و آزادی قراردادی، (۲) لزوم وفای به عهد، (۳) حسن نیت، (۴) شفافیت اطلاعات، (۵) تخصیص متوازن ریسک، (۶) انتخاب قانون حاکم، و (۷) حل اختلاف از طریق داوری بین المللی.در ادامه، این مقاله به صورت ویژه به سه موضوع چالش برانگیز می پردازد: نخست، تحلیل تطبیقی نظام ابلاغ (notice) در CISG و حقوق ایران با تکیه بر تازه ترین یافته های پژوهشی؛ دوم، ارزیابی مکانیسم های حل اختلاف در قراردادهای ابررایانه و تجارت الکترونیک بر اساس راهنمای UNCITRAL؛ سوم، مطالعه موردی دقیق از رای دیوان عالی ایتالیا در دعوای یک شرکت ایرانی علیه یک شرکت ایتالیایی که درس های مهمی برای فعالان اقتصادی ایران در بر دارد.یافته های اصلی مقاله نشان می دهد: (الف) موفقیت در مذاکرات بین المللی بیش از ۵۰ درصد به آمادگی پیش از مذاکره و آگاهی از چارچوب حقوقی حاکم بستگی دارد؛ (ب) عدم الحاق ایران به CISG، هرچند یک واقعیت حقوقی است، اما نباید مانع از استفاده از مفاد آن به عنوان «قانون منتخب» در قراردادها شود؛ (ج) نظریه دوگانه ابلاغ در CISG (وصول برای تشکیل قرارداد، ارسال برای اجرا) راهکاری متوازن و کارآمد است که حقوق ایران فاقد آن است؛ (د) داوری بین المللی با استناد به کنوانسیون نیویورک ۱۹۵۸، مطمئن ترین و قابل اجراترین مکانیسم حل اختلاف برای شرکت های ایرانی است، مشروط به انتخاب دقیق موسسه داوری، محل داوری و قانون حاکم.در پایان، مقاله توصیه های سیاستی مشخصی برای فعالان اقتصادی (پیش نویس شروط استاندارد ضرورت بررسی مجدد) قراردادی، مدیریت مهلت های قانونی، مستندسازی ابلاغ ها و سیاست گذاران الحاق به CISG، تدوین قانون یکپارچه ابلاغ در حقوق تجارت ایران ارائه می دهد
کلیدواژه ها:
: مذاکرات بازرگانی بین المللی ، قراردادهای تجاری ، حقوق قراردادها ، بیع بین المللی ، داوری تجاری ، CISG ، UNIDROIT ، UNCITRAL ، ابلاغ در قراردادها ، حل اختلاف ، حقوق ایران.
نویسندگان
محمد مهدی ملکی کرم آبادی
عضو هیئت علمی دانشگاه امام علی(ع)،تهران،ایران
عباد زندی مطلق
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی -گرایش بازاریابی،دانشگاه بین المللی چابهار
محمدرضا شریفی گیل کلایی
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی -گرایش بازاریابی،دانشگاه بین المللی چابهار
مرضیه سرگزی
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی -گرایش بازاریابی،دانشگاه بین المللی چابهار