تحلیل کیفی سرمایه اجتماعی سازمانی و نقش آن در بهبود عملکرد ادارات دولتی

در سال های اخیر، سرمایه اجتماعی به عنوان یکی از عوامل ناملموس اما موثر در بهبود عملکرد سازمان ها مورد توجه پژوهشگران مدیریت قرار گرفته است. در سازمان های دولتی که بخش قابل توجهی از تعاملات بر پایه همکاری، اعتماد و شبکه های ارتباطی شکل می گیرد، سرمایه اجتماعی می تواند نقش مهمی در افزایش کارایی، تسهیل جریان اطلاعات و ارتقای کیفیت خدمات عمومی ایفا کند. هدف پژوهش حاضر تحلیل کیفی مفهوم سرمایه اجتماعی سازمانی و بررسی نقش آن در بهبود عملکرد ادارات دولتی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش توصیفی–تحلیلی و مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. داده های پژوهش از طریق بررسی منابع علمی، مقالات معتبر و گزارش های پژوهشی مرتبط با حوزه سرمایه اجتماعی و عملکرد سازمانی گردآوری و تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد مولفه هایی مانند اعتماد سازمانی، شبکه های ارتباطی، هنجارهای همکاری و مشارکت کارکنان از مهم ترین ابعاد سرمایه اجتماعی در سازمان های دولتی محسوب می شوند که می توانند منجر به افزایش بهره وری، بهبود تصمیم گیری سازمانی و ارتقای کیفیت خدمات شوند. در نهایت نتایج نشان می دهد تقویت روابط مبتنی بر اعتماد، توسعه تعاملات بین واحدی و ایجاد فرهنگ سازمانی مبتنی بر همکاری می تواند به افزایش سرمایه اجتماعی و در نتیجه بهبود عملکرد ادارات دولتی منجر شود

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی سازمانی ، عملکرد سازمانی ، سازمان های دولتی ، اعتماد سازمانی ، شبکه های اجتماعی.