ارزیابی ابعاد حقوقی و مدیریتی ساماندهی حمل و نقل بار شهری در کلان شهر شیراز

مدیریت حمل ونقل بار در کلان شهر شیراز به دلیل پیچیدگی های ساختاری و تداخل وظایف میان دستگاهی، با چالش های جدی مواجه است؛ لذا این پژوهش با هدف ارزیابی ابعاد حقوقی و مدیریتی ساماندهی حمل ونقل بار شهری و شناسایی عوامل موثر بر کارآمدی آن انجام شد. روش پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی با رویکرد همبستگی است. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه پنج گزینه ای لیکرت از میان ۲۳۰ نفر از کارشناسان، مدیران و ذی نفعان حوزه حمل ونقل در شیراز جمع آوری گردید. یافته های حاصل از تحلیل رگرسیون خطی نشان داد که هر سه مولفه «چارچوب های حقوقی»، «هماهنگی نهادی» و «مدیریت هوشمند و داده محور» تاثیر مثبت و معناداری بر بهبود وضعیت ساماندهی بار دارند. نتایج حاکی از آن است که خلاهای قانونی و مقرراتی با ضریب تبیین ۰.۴۶ و ضعف در هماهنگی میان بخشی با ضریب تبیین ۰.۵۲، از موانع اصلی در مسیر ارتقای کارآمدی لجستیک شهری هستند. همچنین، مولفه مدیریت هوشمند و داده محور با بالاترین ضریب تبیین (R²=۰.۵۸)، بیشترین توان پیش بینی را در بهبود شاخص های ساماندهی نشان داد. نتایج نهایی تحقیق بر ضرورت بازنگری در آیین نامه های محلی، ایجاد ستاد راهبری واحد جهت رفع پراکندگی مسئولیت ها میان شهرداری و پلیس راهور، و پیاده سازی پنجره واحد لجستیک شهری برای مدیریت زمان بندی هوشمند تاکید دارد. تحقق این موارد می تواند منجر به کاهش تداخلات ترافیکی و افزایش انضباط عملکردی در شبکه معابر کلان شهر شیراز گردد.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل بار شهری ، ساماندهی ، حقوق شهری ، مدیریت هوشمند.