روایت درمانی و کاربست آن در مدیریت آموزشی یک مطالعه مروری–تحلیلی

مدیریت آموزشی در دهه های اخیر با چالش هایی فراتر از مسائل اداری و ساختاری مواجه شده است؛ چالش هایی که ریشه در روابط انسانی، معنا سازی های فردی و جمعی، هیجانات شغلی و روایت های مسلط حاکم بر فضای مدارس دارند. مدرسه به عنوان یک سازمان اجتماعی، نه تنها محل اجرای سیاست ها و برنامه های آموزشی، بلکه بستری برای شکل گیری روایت هایی است که مدیران، معلمان و کارکنان درباره نقش حرفه ای خود، کیفیت روابط، موفقیت ها و ناکامی ها می سازند. روایت درمانی به عنوان یکی از رویکردهای نوین و انسان محور در روان شناسی، بر نقش زبان و روایت در ساخت واقعیت های ذهنی و اجتماعی تاکید دارد و از طریق بازشناسی و بازنویسی روایت های مسلط ناکارآمد، امکان خلق معناهای جایگزین و توانمندساز را فراهم می سازد..پژوهش حاضر با هدف مرور و تحلیل انتقادی مطالعات انجام شده در زمینه روایت درمانی و بررسی کاربست های بالقوه آن در مدیریت آموزشی انجام شده است. یافته های مرور پژوهش ها نشان می دهد که به کارگیری رویکرد روایی در مدیریت مدرسه می تواند به افزایش خودآگاهی مدیران، بهبود ارتباطات سازمانی، کاهش تعارضات بین فردی، تقویت سلامت روان سازمانی و توسعه الگوهای رهبری انسانی و تحول آفرین منجر شود. بر این اساس، روایت درمانی می تواند به عنوان چارچوبی مکمل و میان رشته ای، نقش موثری در بازاندیشی مدیریت آموزشی و ارتقای کیفیت زیست حرفه ای در مدارس ایفا کند.

کلیدواژه ها:

روایت درمانی ، مدیریت آموزشی ، سلامت روان سازمانی ، رهبری آموزشی ، رویکرد روایی