نقش تعدیل کننده جهت گیری جنسی در ارتباط بین سوء استفاده کودکی با رفتار جنسی در دانشجویان دانشگاه آزاد بندرعباس

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل کننده جهت گیری جنسی در ارتباط بین سوء استفاده کودکی، با رفتار جنسی دانشجویان دانشگاه آزاد بندرعباس انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع مدل معادلات ساختاری می باشد. بدین منظور تعداد۲۲۰ نفر از دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد به شیوه نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و از آن ها خواسته شد که به پرسشنامه ترومای دوران کودکی، پرسشنامه تمایل جنسی هالبرت و پرسشنامه خودکارآمدی جنسی پاسخ دهند و برای تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده، از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل ضرایب مسیر استفاده شد، هم چنین از نرم افزار آماری spss۲۶ و amos برای تجزیه و تحلیل داده استفاده گردید.نتایج تجزیه و تحلیل ضرایب تحلیل مسیر نشان داد که الگوی پیشنهادی از برازش خوبی برخوردار بود و مسیرهای مستقیم متغیرهای سوء استفاده کودکی، با رفتار جنسی دانشجویان، منفی و معناداری بود . بر اساس یافته های پژوهش حاضر، چنین نتیجه گیری می شود که جهت گیری جنسی به طور معناداری ارتباط بین سوءاستفاده جنسی در دوران کودکی و رفتارهای جنسی پرخطر در دانشجویان را تعدیل می کند. این یافته ها بر ضرورت اتخاذ رویکردی تلاقی گرا در طراحی برنامه های پیشگیری و مداخله تاکید می کنند؛ برنامه هایی که نه تنها به تجربه سوءاستفاده بلکه به بستر هویت جنسی فرد و عوامل استرس زای اجتماعی مرتبط با آن نیز حساس باشند. ارائه خدمات سلامت روان و سلامت جنسی دوستدار اقلیت های جنسی در محیط های دانشگاهی که تروما را به عنوان یک عامل زمینه ای در نظر می گیرند، می تواند گامی حیاتی در کاهش رفتارهای پرخطر و ارتقای بهزیستی این جمعیت آسیب پذیر باشد. پژوهش های آینده می توانند با بررسی سایر ابعاد هویتی مانند جنسیت، نژاد و وضعیت اجتماعی-اقتصادی، درک پیچیده تری از این تعاملات چندوجهی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

جهت گیری جنسی ، سوء استفاده کودکی ، دیگر آزاری