نقش میانجی وسواس رابطه ای در رابطه بین انعطاف پذیری شناختی با کیفیت ارتباطات زناشویی زوجین

هدف از این پژوهش، بررسی نقش میانجی وسواس رابطه ای در رابطه بین انعطاف پذیری شناختی و کیفیت ارتباطات زناشویی افراد متاهل بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افراد متاهل ساکن شهر اصفهان بود که در سال ۱۴۰۴ به مراکز مشاوره خانواده و زوج درمانی مراجعه کرده بودند. حجم نمونه بر اساس قاعده بارکلی و همکاران (۱۹۹۵)، ۲۰۰ نفر تعیین شد و نمونه گیری به روش در دسترس انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و واندروال (۲۰۱۰)، پرسشنامه کیفیت ارتباطات زناشویی باسبی و همکاران (۱۹۹۵) و پرسشنامه علائم وسواس فکری عملی مرتبط با شریک زندگی دورون و همکاران (۲۰۱۲) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها، از مدل معادلات ساختاری و نرم افزارهای SmartPLS نسخه ۳ و SPSS نسخه ۲۷ استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که وسواس رابطه ای در رابطه بین انعطاف پذیری شناختی و کیفیت ارتباطات زناشویی نقش میانجی معناداری دارد. افزون بر این، یافته ها نشان داد بین انعطاف پذیری شناختی و کیفیت ارتباطات زناشویی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که با افزایش انعطاف پذیری شناختی، کیفیت ارتباطات زناشویی افزایش می یابد. همچنین بین انعطاف پذیری شناختی و وسواس رابطه ای رابطه منفی و معناداری مشاهده شد و نتایج نشان داد افزایش انعطاف پذیری شناختی موجب کاهش وسواس رابطه ای می شود. در نهایت، بین وسواس رابطه ای و کیفیت ارتباطات زناشویی نیز رابطه منفی و معناداری وجود داشت. به طور کلی، یافته های پژوهش نشان دادند که افزایش انعطاف پذیری شناختی می تواند از طریق کاهش علائم وسواس رابطه ای، کیفیت ارتباطات زناشویی را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

وسواس رابطه ای ، انعطاف پذیری شناختی ، کیفیت ارتباطات زناشویی