واکاوی در قوانین کیفری بین المللی( ایران وانگلستان) پیرامون خشونت علیه زنان

خشونت علیه زنان به عنوان یکی از مصادیق بارز نقض حقوق بشر، همواره در کانون توجه نظام های حقوقی و اسناد بین المللی قرار داشته است. هدف از پژوهش حاضر، واکاوی تطبیقی رویکردهای کیفری ایران و انگلستان در مواجهه با اشکال مختلف خشونت علیه زنان در پرتو استانداردها و معاهدات بین المللی است. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی-تحلیلی با رویکرد تطبیقی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که نظام حقوقی انگلستان، با تصویب قوانین مدرنی همچون "قانون سوء رفتار خانگی ۲۰۲۱"، گام های بلندی در جرم انگاری انواع خشونت های غیرفیزیکی (نظیر کنترلگری اجباری و خشونت های اقتصادی) برداشته و پیوند مستحکمی با اسناد بین المللی نظیر کنوانسیون استانبول برقرار کرده است. در مقابل، نظام کیفری ایران علیرغم تکیه بر مبانی فقهی در حمایت از کرامت زن و تلاش برای تصویب "لایحه حفظ کرامت و حمایت از زنان در برابر خشونت"، همچنان با چالش هایی در تعریف جامع خشونت، تشتت در جرم انگاری خشونت های خانگی و عدم انطباق کامل با برخی الزامات بین المللی روبروست. نتیجه گیری تحقیق حاکی از آن است که گذار از نگاه سنتی به نگاه حمایتی-تامین گرا و جرم انگاری رفتارهای کنترلگرانه، از ضرورت های اصلاحی در حقوق کیفری ایران برای کاهش شکاف با استانداردهای بین المللی است.

کلیدواژه ها:

خشونت علیه زنان ، حقوق کیفری بین المللی ، حقوق ایران ، حقوق انگلستان ، جرم انگاری ، حقوق بشر.