سبک های فرزندپروری دیجیتال و پیامدهای روان شناختی آن بر کارکرد خانواده: یک مرور تحلیلی

پژوهش حاضر با هدف تبیین مفهوم فرزندپروری دیجیتال و بررسی پیامدهای روان شناختی آن بر کارکرد خانواده انجام شد. این مطالعه از نوع مرور تحلیلی بود و با جست وجوی منابع فارسی و انگلیسی در پایگاه های داخلی و بین المللی طی سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ انجام گرفت. پس از غربالگری منابع مرتبط، یافته ها در محورهایی شامل سبک های میانجی گری والدین در استفاده از رسانه های دیجیتال، سواد دیجیتال والدین، پیامدهای هیجانی و رفتاری در کودکان و نوجوانان، و تاثیر این عوامل بر کارکرد خانواده تحلیل شد. نتایج نشان داد فرزندپروری مقتدرانه و میانجی گری فعال والدین با پیامدهای مثبت تری مانند کاهش مشکلات هیجانی، تقویت خودتنظیمی و بهبود ارتباطات خانوادگی همراه است. در مقابل، نظارت ناکارآمد یا کنترل افراطی می تواند به افزایش تعارض والد-فرزند و تضعیف کارکرد خانواده منجر شود. همچنین، سواد رسانه ای والدین به عنوان عاملی محافظتی در مدیریت تجربه های دیجیتال فرزندان اهمیت دارد. در مجموع، کیفیت فرزندپروری دیجیتال نقش مهمی در سلامت روان اعضای خانواده و حفظ کارکرد مطلوب آن در عصر فناوری دارد.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری دیجیتال ، کارکرد خانواده ، سبک های فرزندپروری ، میانجی گری والدین ، پیامدهای روان شناختی