پیامدهای روان شناختی تعامل باهمراهان مبتنی برهوش مصنوعی بر دلبستگی و بهزیستی روانی انسان:مرورنظام مند مطالعات

گسترش فناوری های مبتنی برهوش مصنوعی در سال های اخیر موجب شکل گیری ابزارهایی شده که می توانند با انسان تعامل اجتماعی برقرار کنند. همراهان مبتنی بر هوش مصنوعی مانند گفت وگوگرهای هوشمند، دستیارهای مجازی و ربات های اجتماعی نمونه هایی از این فناوری ها هستند که گاهی نقش همراه یا منبع حمایت هیجانی را برای کاربران ایفا می کنند. افزایش استفاده از این ابزارها توجه پژوهشگران را به بررسی پیامدهای روان شناختی تعامل با آن ها جلب کرده است. هدف پژوهش حاضر مرور نظام مند مطالعات انجام شده درباره تاثیر تعامل با همراهان مبتنی بر هوش مصنوعی بر دلبستگی و بهزیستی روانی انسان است. در این مطالعه پژوهش های منتشرشده در پایگاه های علمی بررسی و مطالعات مرتبط انتخاب و تحلیل شدند. نتایج نشان می دهد که تعامل با این فناوری ها می تواند در برخی موارد به کاهش احساس تنهایی و افزایش احساس حمایت روانی کمک کند، اما در عین حال احتمال شکل گیری وابستگی عاطفی به فناوری و تاثیر بر روابط اجتماعی واقعی نیز مطرح شده است. در مجموع یافته ها نشان می دهد که همراهان مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند هم فرصت ها و هم چالش هایی برای سلامت روان ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

تعامل انسان و هوش مصنوعی ، دلبستگی ، ربات های اجتماعی ، همراهان مبتنی بر هوش مصنوعی ، بهزیستی روانی