جایگاه ارتباطات شهری در افزایش شادی و نشاط شهروندان (مطالعه موردی شهرداری ها)

زمینه و هدف: با تغییر الگوی زندگی در کلان شهرها، پدیده هایی نظیر انزوای اجتماعی و بی تفاوتی نسبت به محیط شهر، از عوامل کاهش کیفیت زندگی محسوب می شوند. در این میان، نقش شهرداری ها از مدیریت زیرساخت های فیزیکی به سمت مدیریت «روابط و تجربه های شهری» تغییر یافته است. هدف از این پژوهش، تبیین جایگاه استراتژیک ارتباطات شهری و مدیریت تعاملات در ایجاد شهر شاد و پویا است.روش شناسی: این پژوهش با استفاده از روش «توصیفی-تحلیلی» و با تکیه بر «مرور ادبیات و پیشینه پژوهشی» انجام شده است. در این مطالعه، مفاهیم ارتباطات شهری، شادی و نشاط و شاخص های شادی شهری مورد واکاوی قرار گرفته اند.یافته ها: یافته ها حاکی از آن است که وقتی شهرداری ها از نقش «تسهیل گر ارتباطات» استفاده می کنند، احساس تعلق شهروندان به شهر افزایش یافته و این امر به طور مستقیم منجر به ارتقای شاخص های شادی و نشاط اجتماعی می شود.نتیجه گیری: مدیریت ارتباطات شهری، ابزاری فراتر از اطلاع رسانی ساده است؛ این حوزه می تواند با طراحی «تجربیات شهری مشترک»، از انزوای شهروندان بکاهد. پیشنهاد می شود شهرداری ها با تمرکز بر مدیریت فضاهای تعاملی و تقویت مشارکت های غیررسمی، از مدیریت فیزیکی شهر به سمت مدیریت «روابط اجتماعی» حرکت کنند تا پایداری شادی و نشاط در بافت شهری تضمین شود.

کلیدواژه ها:

ارتباطات شهری ، مدیریت شهری ، شادی و نشاط