نقش معماران و شهرسازان در پیشگیری از جرم

در این مقاله، به بررسی نقش متخصصان برنامه ریزی شهری در «پیشگیری وضعی از جرم» می پردازیم. ما کار خود را با واکاوی نقش این متخصصان به عنوان «شکل دهندگان شهر» و دلایل غفلت مکرر آن ها از عوامل مرتبط با جرم در فرآیندهای تصمیم گیری آغاز می کنیم. همچنین به این موضوع می پردازیم که چرا علم جرم شناسی تمایل دارد تاثیر متخصصان برنامه ریزی شهری بر محیط های شهری را دست کم بگیرد؛ عاملی که برای پیشگیری موثر از جرم حیاتی است. برای برجسته کردن گسست میان برنامه ریزی شهری و پیشگیری از جرم، یافته های حاصل از یک پیمایش را که با مشارکت برنامه ریزان شهری و کارشناسان ایمنی در ۲۹۰ شهرداری کشور سوئد انجام شده است، ارائه می دهیم. در نهایت، این مقاله با ارائه توصیه هایی برای پژوهش ها و اقدامات آتی به پایان می رسد و بر ضرورت مبرم بهبود تعامل و همکاری میان شکل دهندگان شهری و جرم شناسان محیطی و همچنین دستیابی به درکی جامع تر از سوی تمامی طرف های درگیر تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

جرم ، پیشگیری وضعی از جرم ، محیط شهری ، برنامه ریزی شهری ، پایداری ،