پیش بینی خودناتوان سازی تحصیلی براساس نگرش به تحصیل و آینده شغلی و خودکارآمدی تحصیلی دربین دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی خودناتوان سازی تحصیلی براساس نگرش به تحصیل و آینده شغلی و خودکارآمدی تحصیلی در دانشجویان انجام شد.جامعه آماری شامل دانشجویان کارشناسی رشته روانشناسی دانشگاه تهران مرکزی بودند که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ایی به تعداد ۳۰۰ نفر انتخاب شدند. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه خودناتوان سازی شوینگر وهمکاران (۲۰۱۱)، پرسشنامه نگرش به تحصییل وآینده شغلی هاجر تارویردی زاده و همکاران (۱۳۹۶)، پرسشنامه خودکارامدی تحصیلی جینکز ومورگان (۱۹۹۹) بودند تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از spss۲۵ انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که علاقه به رشته تحصیلی و امیدواری به اینده شغلی و خودکارامدی می تواند خودناتوان سازی تحصیلی را پیش بینی کند .با توجه به یافته ها پیشنهاد می شود نظام هدایت تحصیلی و شغلی در مدارس ودانشگاهها تقویت شود همچنین اجرای کارگاههای خودکارامدی تحصیلی دردانشگاهها می تواند در کاهش خودناتوان سازی دانشجویان موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

خودناتوان سازی تحصیلی ، خودکارامدی تحصیلی ، نگرش به تحصیل ، آینده شغلی