بررسی نقش حکمرانی خوب در ارتقای صلح جامعه و تحقق حقوق شهروندی

مفهوم شهروندی هرچند که در ابتدا با ظهور زندگی شهری و شکل گیری جوامع مدنی شکل گرفت و گسترش پیدا کرد اما در حقیقت نمی توان آن را منحصر به شهروندان مکانی و جغرافیایی خاصی قلمداد کرد. در تعریف جوهری شهروندی، عضویت شهروند در محدوده ی حاکمیت دولت ملی با تاکید بر حقوق مدنی، حقوق سیاسی و حقوق اجتماعی هر شهروند همراه است. چنین حقوقی را مجموعه ی حقوق شهروندی گویند. رعایت حقوق شهروندی از شاخصه های حکمرانی خوب است. در حکمرانی خوب توانایی دولت ها برای انجام سیاست ها و نظارت واجرای دقیق آن ها مد نظر می باشد و درواقع به معنای اداره و تنظیم امور است و به رابطه میان شهروندان و حکومت کنندگان اطلاق میشود. بدون رعایت این حقوق نمی توان ارزیابی مثبتی از حکمرانی خوب داشت. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی_ تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانه ای و رایانه ای درصدد پاسخگویی به این سوال است که: حکمرانی خوب چگونه می تواند در تحقق حقوق شهروندی ایفای نقش نماید. فرضیه تحقیق براین قرار گرفته است که، همان گونه که اراده عمومی جامعه و همه شهروندان در مرحله اجرا برای تحقق حقوق شهروندی مورد نیاز است، اراده مقامات و نهادهای رسمی حکومت برای احترام به حقوق شهروندی و اجرای قوانین موجود در زمینه حقوق شهروندی ضروری و مورد نیاز است. این اراده باید دربالای قدرت دیده شود تا پایبندی به رعایت حقوق شهروندی به یک رفتار مدنی و عرف و هنجار رسمی تبدیل شود و هم در سطوح پایین اجرایی و مدیریت میانی و خرد که ارتباطات گسترده تری با جامعه داشته و تعامل روزانه با شهروندان برقرار است نیز آشکارا مورد توجه قرار بگیرد.

کلیدواژه ها:

حقوق شهروندی ، حکمرانی خوب ، صلح ،