بررسی شیوه داوری در حل اختلافات ناشی از دعاوی خانوادگی

یکی از راهکارهای اساسی برای حل اختلاف در دعاوی خانوادگی داوری میباشد. انجام داوری و تلاش در جهت حل اختلاف، زمانی مفید است که زوجین به مراجع قضایی، شبه قضایی و مراجع انتظامی مراجعه نکرده اند. تا قبل از مراجعه به این مراجع، سازش تا حد زیادی مقدور است لیکن پس از مراجعه ی زوجین به مراجع قضایی و انتظامی امر سازش غیرممکن و یا بسیار بندرت انجام میگیرد. پذیرش داوری در امور خانواده موجبی برای کاهش ورود پرونده های خانواده به دستگاه قضایی است که این کاهش خود به سبب تسریع در دادرسی ها با تاسیس مراکز داوری، کاهش پرونده های قضایی مطرح در دادگاه خانواده شده است. قانونگذار در این زمینه به جهت تسریع در رسیدگی، رعایت مقررات تشریفاتی را در رسیدگی به باین گونه دعاوی لازم ندانسته است. چون ا صول حاکم بر داوری واجد ویژگیهای کلی، دائمی، انتزاعی و ارزشی بودن هستند و لذا تشریفات دادرسی از حیث خاستگاه، ماهیت، مبنا و آثار متمایز از اصول دادرسی هستند. در پژوهش حاضر با روش تحلیلی – توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه ای به بررسی شیوه داوری در حل اختلافات ناشی از دعاوی خانوادگی پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

داوری ، خانواده ، دعاوی خانوادگی ، حل اختلاف