تبیین مدل پایداری سرویس های فناوری اطلاعات در مواجه با بحران ها و برنامه سایبری در شبکه بانکی

در نظام بانکداری مدرن و تحول یافته امروزی، فناوری اطلاعات از یک ابزار تسهیل کننده به هسته استراتژیک و حیاتی کسب وکار تبدیل شده است (Anitha & Patil, ۲۰۲۰‎). وابستگی فزاینده بانک ها به پلتفرم های بانکداری متمرکز (Core Banking) و خدمات دیجیتال، پایداری استمرار خدمات را به عنوان یک ضرورت استراتژیک مطرح کرده است؛ با این حال، این زیرساخت های حیاتی به طور مداوم در معرض تهدیدات و حملات سایبری پیچیده مانند حملات منع سرویس توزیع شده (DDoS)، باج افزارها و نفوذ به پایگاه های داده قرار دارند (Maleh et al., ۲۰۲۳‎). وقوع هرگونه اختلال یا توقف در ارائه خدمات بانکی نه تنها خسارات مالی سنگینی به همراه دارد، بلکه به اعتماد عمومی آسیب زده و ریسک های اعتباری و نظارتی شدیدی را از سوی بانک مرکزی تحمیل می کند (Ivancic et al., ۲۰۲۱‎). مسئله اصلی این پژوهش، ناتوانی مدل های سنتی امنیت اطلاعات در تضمین تداوم خدمات حین بحران است؛ بنابراین، تبیین یک مدل بومی برای «مدیریت پایداری سرویس های فناوری اطلاعات» (ITSCM) جهت ارتقای تاب آوری سیستم ها در مواجهه با بحران های سایبری، ضرورت اصلی این تحقیق است (رحمانی و حسینی، ۱۴۰۳).

کلیدواژه ها:

پایداری سرویس های فناوری اطلاعات‎ (ITSCM)‎ ، بانکداری متمرکز ، حملات سایبری ، تاب آوری سازمانی ، مدیریت بحران‎.‎