کاربست پیمایش به منظور شناخت نقش فرهنگ سازمانی در بهبود رضایت شغلی

در سال های اخیر، سازمان ها بیش از پیش دریافته اند که موفقیت و اثربخشی آن ها تنها به ساختارهای رسمی، منابع مالی یا فناوری وابسته نیست، بلکه عوامل انسانی و فرهنگی نیز نقش تعیین کننده ای در عملکرد سازمانی دارند. در این میان، فرهنگ سازمانی به عنوان مجموعه ای از ارزش ها، باورها، هنجارها و الگوهای رفتاری مشترک، یکی از مهم ترین متغیرهایی است که می تواند رفتار کارکنان، نحوه تعامل آنان با یکدیگر و در نهایت میزان رضایت شغلی را تحت تاثیر قرار دهد. رضایت شغلی نیز از شاخص های بنیادین در ارزیابی وضعیت نیروی انسانی محسوب می شود و با عواملی مانند انگیزش، تعهد، بهره وری و ماندگاری کارکنان ارتباط مستقیم دارد. از آنجا که فرهنگ سازمانی پدیده ای چندبعدی و تا حدی ناملموس است، شناخت دقیق آن نیازمند به کارگیری روش های پژوهشی مناسب است. در این راستا، پیمایش به عنوان یکی از روش های پرکاربرد در پژوهش های علوم اجتماعی و مدیریت، امکان گردآوری داده ها از تعداد زیادی از کارکنان را فراهم می کند و به پژوهشگر اجازه می دهد تا ادراک، نگرش و تجربه افراد را درباره مولفه های مختلف فرهنگ سازمانی و رضایت شغلی بررسی کند. کاربست پیمایش در این حوزه، علاوه بر آنکه به شناسایی وضعیت موجود کمک می کند، زمینه را برای تحلیل رابطه میان ابعاد فرهنگ سازمانی و سطح رضایت شغلی کارکنان فراهم می سازد. بر این اساس، استفاده از پیمایش می تواند ابزاری موثر برای مدیران و تصمیم گیران سازمانی باشد تا با شناخت نقاط قوت و ضعف فرهنگی سازمان، زمینه های بهبود رضایت شغلی کارکنان را فراهم آورند. در واقع، هر اندازه فرهنگ سازمانی در جهت تقویت اعتماد، مشارکت، حمایت، عدالت و ارتباطات موثر شکل گرفته باشد، احتمال افزایش رضایت شغلی نیز بیشتر خواهد بود. بنابراین، بررسی این رابطه نه تنها از نظر نظری حائز اهمیت است، بلکه از منظر کاربردی نیز می تواند به ارتقای بهره وری و بهبود فضای کاری منجر شود. هدف این پژوهش، کاربست پیمایش به منظور شناخت نقش فرهنگ سازمانی در بهبود رضایت شغلی در یکی از شرکت های فعال صنعتی می باشد. بر مبنای مطالعه ادبیات پژوهش، تعدادی فرضیه تدوین گردید. با توزیع و جمع آوری پرسشنامه و تحلیل داده های مربوطه، فرضیات پژوهش همگی با تایید رسیدند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ سازمانی ، رضایت شغلی ، رویکرد پیمایش