مبانی فلسفی و اهداف تربیت در اندیشه ارسطو: تحلیلی بر نسبت عقل، فضیلت و سعادت با دلالت هایی برای تعلیم و تربیت معاصر

اندیشه تربیتی ارسطو یکی از تاثیرگذارترین نظام های فکری در تاریخ تعلیم و تربیت به شمار می رود. وی با پیوند میان فلسفه، اخلاق و سیاست، تربیت را فرایندی برای پرورش انسان فاضل و دستیابی به سعادت تلقی می کند. از منظر ارسطو، انسان موجودی عاقل و اجتماعی است که کمال خویش را در فعلیت بخشی به قوای عقلانی و اخلاقی می یابد. هدف این مقاله تحلیل مبانی فلسفی اندیشه تربیتی ارسطو و بررسی نسبت میان عقل، فضیلت و سعادت در نظام تربیتی او است. یافته ها نشان می دهد که تربیت در اندیشه ارسطو صرفا انتقال دانش نیست، بلکه فرایندی برای شکل دهی شخصیت اخلاقی و عقلانی انسان محسوب می شود. همچنین نقش عادت، تمرین، الگوپذیری و مسئولیت دولت در تربیت از مولفه های بنیادین این نظریه به شمار می آیند. در پایان، دلالت های تربیتی اندیشه ارسطو برای نظام آموزشی معاصر مورد بررسی قرار می گیرد‎.‎

کلیدواژه ها:

ارسطو ، فلسفه تربیت ، فضیلت ، عقل ، سعادت ، تعلیم و تربیت‎.‎