ساختارهای سیال: مروری بر انعطاف پذیری سازمانی در عصر تلاطم

امروزه سازمان ها در عصر تلاطم و تغییرات غیرقابل پیش بینی محیطی، برای بقا و موفقیت ناگزیر از پذیرش انعطاف پذیری هستند. این مقاله با هدف مروری بر مفهوم انعطاف پذیری سازمانی و تبیین ضرورت گذار از ساختارهای صلب به «ساختارهای سیال» انجام شده است. روش پژوهش کتابخانه ای و مبتنی بر بررسی منابع معتبر لاتین و فارسی در حوزه مدیریت تغییر و چابکی سازمانی بود. یافته ها نشان می دهد که انعطاف پذیری سازمانی مفهومی چندبعدی (عملیاتی، راهبردی و ساختاری) است و مدل های گوناگونی مانند مدل تولید چابک، مدل ژانگ و شریفی و مدل ولبدرا برای تحقق آن ارائه شده اند. همچنین سازمان ها با تعارضی بنیادین میان نیاز به ثبات و نیاز به انعطاف مواجه هستند که با فرایندهای عادی سازی و بازآفرینی قابل حل است. نتیجه آنکه ساختارهای سیال با تغییرشکل پذیری لحظه ای، سازمان را قادر به تاب آوری در برابر تلاطم های اقتصادی، فناورانه و محیطی می کنند و انعطاف پذیری را از یک مزیت رقابتی به ضرورتی انکارناپذیر تبدیل می نمایند.

کلیدواژه ها:

نعطاف پذیری سازمانی ، ساختارهای سیال ، عصر تلاطم.