نقش برنامه ریزی شهری در تغیرات اقلیمی

تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از مهمترین چالشهای فراروی جوامع انسانی در قرن بیست و یکم توجه برنامه ریزان شهری را به نقش محوری برنامه ریزی کاربری اراضی در کاهش آثار این پدیده معطوف ساخته است. شهرستان فسا در استان فارس طی دهه های اخیر رشد شهری قابل توجهی را تجربه کرده که با تغییرات محسوس در الگوهای دمایی همراه بوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش برنامه ریزی شهری در تغییرات اقلیمی شهرستان فسا و ارائه راهبردهای سازگاری و کاهش آثار انجام شده است.این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- تحلیلی است. داده های اقلیمی طی دوره ۴۵ ساله (۱۳۸۹-۱۳۴۵) با استفاده از آزمونهای من کندال و رگرسیون تحلیل شده و تغییرات کاربری اراضی طی دوره ۲۳ ساله (۱۳۸۹) - ۱۳۶۶) با استفاده از تصاویر ماهواره لندست بررسی گردیده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که کمینه دما و رطوبت نسبی در فسا روند کاهشی داشته در حالی که بیشینه دما روند افزایشی را نشان میدهد کاهش ۷.۵ کیلومتر مربعی اراضی بایر و افزایش ۳.۵ کیلومتر مربعی کاربری مسکونی، ارتباط مستقیم توسعه شهری با تغییر الگوهای دمایی را تایید میکند.بر این اساس برنامه ریزی کاربری اراضی با رویکرد سازگار با اقلیم، توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی طراحی حساس به اقلیم و حفظ فضاهای سبز به عنوان مهمترین راهبردهای برنامه ریزی شهری در مواجهه با تغییرات اقلیمی فسا شناسایی شده اند.