برنامه ریزی استراتژیک در راستای ساماندهی بافت فرسوده و ناکارآمد واقع در محدوده و حریم شهرداری ها (موردپژوهی: شهرداری کهریزسنگ)

بافت های فرسوده و ناکارآمد شهری به عنوان یکی از مهم ترین چالش های توسعه شهری در کشورهای در حال توسعه، پیامدهای گسترده ای در ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی به همراه دارند. گسترش این بافت ها ضمن کاهش کیفیت زندگی شهروندان، زمینه افزایش آسیب پذیری در برابر مخاطرات طبیعی، تشدید نابرابری های فضایی و کاهش کارایی نظام مدیریت شهری را فراهم می سازد. در این میان، برنامه ریزی استراتژیک به عنوان رویکردی نوین در مدیریت شهری، با تاکید بر آینده نگری، مشارکت ذی نفعان، انعطاف پذیری و بهره گیری از ظرفیت های محلی، می تواند چارچوبی موثر برای ساماندهی بافت های فرسوده و ناکارآمد فراهم آورد. هدف پژوهش حاضر تدوین چارچوبی برای برنامه ریزی استراتژیک در راستای ساماندهی بافت های فرسوده و ناکارآمد در محدوده و حریم شهرداری کهریزسنگ است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی است. داده های پژوهش از طریق مطالعات اسنادی، بررسی طرح های توسعه شهری، مصاحبه با خبرگان و کارشناسان شهری گردآوری شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که مهم ترین چالش های بافت فرسوده و ناکارآمد کهریزسنگ شامل فرسودگی کالبدی، کمبود زیرساخت های شهری، ضعف سرمایه گذاری، ناکارآمدی کاربری اراضی، کاهش سرزندگی اجتماعی و محدودیت منابع مالی شهرداری است. همچنین تحلیل راهبردی بیانگر آن است که بهره گیری از ظرفیت های مشارکت مردمی، تقویت نظام مدیریت محلی، جذب سرمایه گذاری بخش خصوصی و ارتقای کیفیت محیط شهری می تواند نقش تعیین کننده ای در ساماندهی این بافت ها ایفا کند. در نهایت، پژوهش پیشنهاد می کند که مدیریت شهری کهریزسنگ با اتخاذ رویکرد برنامه ریزی استراتژیک و تدوین برنامه های اجرایی میان مدت و بلندمدت، زمینه بازآفرینی پایدار بافت های فرسوده و ناکارآمد را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی استراتژیک ، بافت فرسوده ، بازآفرینی شهری ، مدیریت شهری ، توسعه شهری ، شهرداری کهریزسنگ