ارزیابی کارایی سیستم های آبیاری هوشمند در کاهش مصرف آب فضای سبز شهری

مقدمه: بحران آب در مناطق شهری، مدیریت بهینه مصرف آب در فضای سبز را به یک ضرورت تبدیل کرده است. سیستم های آبیاری هوشمند با استفاده از حسگرها، داده های هواشناسی و الگوریتم های کنترلی، نویدبخش کاهش مصرف آب هستند. این مطالعه با هدف ارزیابی کمی کارایی این سیستم ها در کاهش مصرف آب نسبت به روش های سنتی انجام شد.روش: این پژوهش یک مطالعه مروری نظام مند بر اساس دستورالعمل PRISMA است. جستجو در پایگاه های Scopus، Web of Science و Science Direct برای مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ انجام گرفت. معیارهای ورود شامل مطالعات میدانی با گزارش مصرف واقعی آب در فضای سبز شهری با حداقل یک فصل رشد بود.یافته ها: از ۳۴۵ مقاله اولیه، ۲۸ مطالعه معیارهای ورود را داشتند. میانگین کاهش مصرف آب در سیستم های مبتنی بر رطوبت خاک ۳۵٪ (دامنه ۲۵-۴۵٪)، در سیستم های مبتنی بر تبخیر-تعرق (ET) مرجع ۲۸٪ (دامنه ۲۰-۳۸٪) و در سیستم های ترکیبی (IoT + AI) ۴۲٪ (دامنه ۳۵-۵۵٪) بود. بیشترین کارایی در اقلیم های خشک و نیمه خشک مشاهده شد.نتیجه گیری: آبیاری هوشمند به طور معنی داری مصرف آب فضای سبز شهری را بدون کاهش کیفیت پوشش گیاهی کاهش می دهد. سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی و یادگیری ماشین برترین عملکرد را دارند.

کلیدواژه ها:

آبیاری هوشمند ، فضای سبز شهری ، کاهش مصرف آب ، حسگر رطوبت خاک ، تبخیر-تعرق ، اینترنت اشیا