بررسی و تحلیل راهکارهای مدرسه محور در ارتقاء سلامت روان دانش آموزان دوره متوسطه اول

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ابتکارات مدرسه محور بر ارتقاء سلامت روان دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شد. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی و با رویکرد کمی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان یک مقطع متوسطه اول می باشد که از میان آن ها ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه سلامت روان (GHQ-۲۸)، مقیاس اضطراب بک (BAI)، مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) و پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده (MSPSS) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شامل همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین تمامی متغیرهای مستقل (مهارت های زندگی، حمایت اجتماعی، تاب آوری و مشاوره مدرسه ای) با سلامت روان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین یافته ها بیانگر آن است که این متغیرها در مجموع بخش قابل توجهی از تغییرات سلامت روان را پیش بینی می کنند. بیشترین اثر مربوط به حمایت اجتماعی و تاب آوری گزارش شد. در نهایت، نتایج پژوهش نشان داد که اجرای همزمان برنامه های مدرسه محور می تواند نقش موثری در کاهش اضطراب و ارتقاء سلامت روان دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، دانش آموزان ، مدرسه محور ، مهارت های زندگی ، حمایت اجتماعی ، تاب آوری