مدل مدیریت بحران برای پایداری شبکه توزیع برق در زمان وقوع گرد و غبار

شبکه های توزیع برق به دلیل گستردگی جغرافیایی و استقرار در فضای باز، آسیب پذیری بالایی در برابر پدیده های اقلیمی دارند. در مناطق خشک و نیمه خشک، طوفان های گرد و غبار با تضعیف عملکرد عایقی مقره ها و تحریک خطاهای زنجیره ای، پایداری شبکه را مختل می کنند. پژوهش حاضر با هدف طراحی یک مدل جامع مدیریت بحران به منظور افزایش تاب آوری شبکه های توزیع در شرایط طوفان گرد و غبار انجام شده است. روش تحقیق، کاربردی و توصیفی-تحلیلی مبتنی بر مدل سازی است. داده های عملکردی و محیطی مربوط به یک بازه پنج ساله در چهار ناحیه عملیاتی مستعد، جمع آوری و با استفاده از نرم افزار شبیه سازی سیستم قدرت و تکنیک تصمیم گیری چندمعیاره تحلیل گردید. یافته های شبیه سازی نشان داد که غلظت های بالاتر، ریسک فلش اور را تا ۳۵٪ افزایش می دهد. بر اساس شاخص ترکیبی رتبه بندی، نواحی مستعد اولویت بندی شدند و چارچوب مدیریت بحران در سه فاز پیش، حین و پس از بحران توسعه یافت. نتایج پیاده سازی آزمایشی این مدل در بحرانی ترین ناحیه (ناحیه C) نشان دهنده کاهش ۵۰ درصدی میانگین مدت زمان خاموشی (از ۴.۲ به ۲.۱ ساعت) و افت ۴۵ درصدی میزان انرژی تامین نشده بود. در نهایت، این پژوهش اثبات می کند که رویکرد سیستماتیک و تعادل میان اقدامات پیشگیرانه فنی و پاسخ های مدیریتی، ابزاری کارآمد برای حفاظت از زیرساخت های حیاتی و ارتقای انعطاف پذیری شبکه در شرایط بحران است.

کلیدواژه ها:

شبکه توزیع برق ، مدیریت بحران ، تاب آوری ، طوفان گرد و غبار