بهبود پروفیل ولتاژ در شبکه ۱۴ باسه IEEE با بهره گیری از باتری مقیاس بزرگ

افزایش نفوذ تولیدات پراکنده و بارهای متغیر در شبکه های قدرت، موجب بروز نوسانات ولتاژ و کاهش کیفیت توان در سطوح مختلف بهره برداری شده است. یکی از رویکردهای موثر برای بهبود پایداری ولتاژ، به کارگیری سامانه های ذخیره ساز انرژی به ویژه باتری های مقیاس بزرگ است که امکان تزریق یا جذب توان را به صورت لحظه ای فراهم می کنند. در این مقاله، تاثیر استقرار یک باتری مقیاس بزرگ بر بهبود پروفیل ولتاژ شبکه استاندارد ۱۴ باسه IEEE مورد ارزیابی قرار گرفته است. شبیه سازی ها با استفاده از مدل پخش بار AC و در یک بازه زمانی مشخص انجام شده و پروفیل ولتاژ شبکه در دو حالت با و بدون باتری مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد که حضور باتری موجب کاهش افت ولتاژ در باس های حساس و بهبود یکنواختی پروفیل ولتاژ در کل شبکه می شود. همچنین مشخص شد که با انتخاب محل مناسب برای نصب باتری و تنظیم توان تزریقی آن، انحراف ولتاژ به طور قابل ملاحظه ای کاهش یافته و کیفیت توان شبکه بهبود می یابد. این نتایج نشان دهنده ظرفیت بالای سامانه های ذخیره سازی انرژی برای بهبود عملکرد شبکه های قدرت و افزایش قابلیت اطمینان آن ها در شرایط بهره برداری نرمال است.

کلیدواژه ها:

باتری مقیاس بزرگ ، مکان یابی ، تعیین ظرفیت ، پروفیل ولتاژ ، الگوریتم ژنتیک