تاثیر روش های نوین ارزشیابی بر یادگیری عمیق

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش های نوین ارزشیابی بر یادگیری عمیق و شناسایی سازوکارهای اثرگذاری آن ها انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، ترکیبی (کمی و کیفی) بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان و دانش آموزان دوره متوسطه شهر تهران (به عنوان نماینده جامعه آماری کل کشور) بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده، تعداد ۳۰۰ نفر معلم و ۶۰۰ نفر دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده های کمی از طریق پرسشنامه های استاندارد سنجش یادگیری عمیق و روش های نوین ارزشیابی جمع آوری و با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (آزمون t مستقل، ANOVA، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. داده های کیفی نیز از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از معلمان منتخب و تحلیل مضمون گردآوری و تجزیه و تحلیل گردید. نتایج بخش کمی نشان داد که روش های نوین ارزشیابی (شامل بازخورد مستمر، خودارزیابی، و همتایابی) تاثیر مثبت و معناداری بر ابعاد مختلف یادگیری عمیق (درک مفهومی، تفکر انتقادی، و کاربرد دانش) دارند. یافته های کیفی نیز موید این نتایج بود و سازوکارهایی چون افزایش انگیزش درونی، تقویت خودتنظیمی، و ارتقای خودکارآمدی را به عنوان عوامل کلیدی در تعمیق یادگیری از طریق این روش ها شناسایی کرد. با وجود چالش هایی نظیر مقاومت در برابر تغییر و کمبود دانش و مهارت معلمان، این پژوهش بر اهمیت و ضرورت به کارگیری روش های نوین ارزشیابی برای دستیابی به یادگیری عمیق و پایدار تاکید دارد و راهکارهایی عملی برای غلبه بر موانع اجرایی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری عمیق ، ارزشیابی نوین ، ارزشیابی تکوینی ، بازخورد مستمر ، خودارزیابی ، همتایابی ، تفکر انتقادی.