آموزش به روش چند حسی و ادراکی- حرکتی، مزایا و معایب و کاربردها

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 76

فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFEDUE02_2072

تاریخ نمایه سازی: 5 تیر 1405

چکیده مقاله:

یادگیری چندحسی یا مولتی سنسوری به رویکردی گفته می شود که در آن از دو یا بیشتر از حواس پنج گانه برای دریافت، پردازش و ذخیره اطلاعات در مغز استفاده می شود. این روش بر اساس این اصل استوار است که هر فرد دارای سبک یادگیری منحصر به فردی است و برخی افراد با دیدن، برخی با شنیدن و برخی دیگر با انجام دادن و لمس کردن بهتر یاد می گیرند. یادگیری چندحسی در دنیای آموزش مدرن به سرعت در حال گسترش است و از آن به عنوان یک رویکرد موثر برای ارتقاء تجربه یادگیری در مدارس، دانشگاه ها و محیط های آموزشی مختلف استفاده می شود. با پیشرفت تکنولوژی و تغییرات در روش های تدریس، یادگیری چندحسی به ابزاری قدرتمند تبدیل شده که می تواند به دانش آموزان کمک کند تا مفاهیم را بهتر درک کرده و به صورت عملی آن ها را به خاطر بسپارند. در این بخش، به دو جنبه کلیدی یادگیری چندحسی در آموزش های مدرن خواهیم پرداخت: استفاده از تکنولوژی و طراحی فضا و محتوا در کلاس های درس. هدف از مقاله حاضر بررسی روش چند حسی و ادراکی- حرکتی در بهبود یادگیری دانش آموزان می باشد. روش تحقیق بصورت کتابخانه ای و بررسی آراء و نظریات اندیشمندان می باشد. یافته ها نشان می دهد که استفاده از رویکرد چندحسی می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی کودکان کمک کند؛ به شرطی که معلمان متناسب با ویژگی های دانش آموزان، فعالیت های چندحسی را طراحی و اجرا کنند. این رویکرد می تواند اعتمادبه نفس و مهارت های اجتماعی دانش آموزان را نیز افزایش دهد. علاوه بر این استفاده از رویکرد چندحسی می تواند به طور موثری اعتمادبه نفس و یادگیری دانش آموزان را افزایش دهد. برای بهره گیری معلمان از این روش، نیاز به فراهم سازی شرایط لازم از سوی آموزش و پرورش وجود دارد. همچنین استفاده از ابزارهای دیداری، شنیداری و حرکتی در کلاس درس، انگیزه را بالا برده و شکاف یادگیری را در دانش آموزان با نیازهای خاص کاهش می دهد. بطور خلاصه، استفاده از روشهای چند حسی میتواند موجب افزایش انگیزه، بهبود توجه و تسهیل در یادگیری مضامین پیچیده شود.

نویسندگان

زهرا برزکارپزوه

آموزگار پایه اول و کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی