واکاوی شکاف واژگانی در آموزش زبان انگلیسی مدارس ایران با تاکید بر کتاب های دانش آموزان

یکی از مسائل بنیادین آموزش زبان انگلیسی در مدارس ایران، فاصله میان واژگان و ساختارهای زبانی ارائه شده در کتاب های درسی و نیازهای واقعی ارتباطی دانش آموزان است. دانش آموزان پس از چند سال آموزش رسمی، معمولا بخشی از واژگان کتاب را به صورت حفظی می آموزند، اما در موقعیت های طبیعی مانند معرفی خود، بیان احساسات، توصیف تجربه های روزمره، گفت وگو درباره مدرسه، خانواده، طبیعت، علاقه ها و نگرانی های شخصی، با ناتوانی ارتباطی روبه رو می شوند. این پژوهش با رویکردی توصیفی، تحلیلی و پیکره محور، شکاف میان واژگان تجویزی در کتاب های Vision دوره متوسطه دوم و واژگان زیسته موردنیاز دانش آموزان را بررسی می کند. چارچوب نظری مقاله بر زبان شناسی پیکره ای، نظریه واژگان هسته، رویکرد واژگانی، شناخت جسمانی و مفهوم بار شناختی استوار است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که بخش قابل توجهی از محتوای واژگانی کتاب های درسی، به جای تمرکز بر زبان فرمولی، عبارت های پرتکرار، افعال پرکاربرد، همنشینی های طبیعی و گفتار تعاملی، به سمت واژگان موضوعی، رسمی و کم بسامد گرایش دارد. نتیجه پژوهش نشان می دهد که برای افزایش کارآمدی آموزش زبان انگلیسی در مدرسه، لازم است طراحی واژگان از حالت موضوع محور و شهودی به حالت داده محور، پیکره محور و نیازمحور تغییر کند. مقاله در پایان، مدلی پیشنهادی برای بازمهندسی محتوای واژگانی کتاب های درسی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش زبان انگلیسی ، کتاب Vision ، تحلیل پیکره ، واژگان هسته ، دانش آموز ، مدرسه ، زبان فرمولی