هوشمند سازی آموزش و نقش معلمان در مدارس آینده

این پژوهش با هدف بررسی و تبیین نقش معلمان در مدارس هوشمند آینده، به صورت فرضی و با تکیه بر تحلیل کیفی مضامین کلیدی حاصل از مصاحبه های نیمه ساختاریافته (فرضی) و تحلیل اسناد مرتبط انجام شد. یافته های اصلی نشان داد که هوشمندسازی آموزش، فراتر از یک تحول فناورانه، مستلزم بازتعریف بنیادین نقش معلم و ایجاد تغییرات سیستمی در نظام آموزشی است. درک دوگانه ای از هوشمندسازی میان معلمان مشاهده شد؛ گروهی آن را صرفا ابزارگرا و گروهی دیگر نیازمند تحول پارادایمی می دانستند. مهم ترین یافته، تغییر نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر، طراح تجربه یادگیری و مربی بود. شکاف مهارتی قابل توجهی میان آنچه معلمان دارند و آنچه برای مدارس آینده نیاز است، شناسایی شد که بر ضرورت توسعه حرفه ای مستمر تاکید دارد. معلمان نسبت به هوش مصنوعی نگاهی دوگانه، هم به عنوان فرصتی برای شخصی سازی و هم چالشی برای نقش سنتی خود، داشتند. در نهایت، بر ضرورت تغییرات سیستمی شامل زیرساخت های فناورانه، بازنگری برنامه های درسی و حمایت سازمانی تاکید شد.نتایج این پژوهش فرضی، بر لزوم تدوین سیاست های جامع برای توانمندسازی معلمان، ادغام موثر فناوری و نقش معلم، و ایجاد تحولات سیستمی در آموزش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی آموزش ، مدارس آینده ، نقش معلم ، هوش مصنوعی در آموزش ، توسعه حرفه ای معلمان ، تحول دیجیتال ، یادگیری شخصی سازی شده