تاثیر استرس و اضطراب برعملکرد دانش آموزان

این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین استرس و اضطراب با عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه، و بررسی قدرت پیش بینی کنندگی این متغیرها انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه در سراسر کشور بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، پیمایشی بود. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه های استاندارد استرس تحصیلی، اضطراب عمومی، و اضطراب امتحان، و همچنین سوابق تحصیلی (میانگین نمرات) دانش آموزان بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل، ANOVA، و رگرسیون چندگانه) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین استرس تحصیلی، اضطراب عمومی، و اضطراب امتحان با عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین، استرس و اضطراب به طور مشترک قادر به پیش بینی بخش قابل توجهی از عملکرد تحصیلی بودند. تفاوت های معناداری در سطوح استرس و اضطراب بین گروه های با عملکرد تحصیلی متفاوت مشاهده شد. این یافته ها بر اهمیت توجه به عوامل روانی در کنار عوامل آموزشی برای بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاکید می کند و ضرورت طراحی برنامه های حمایتی و آموزشی برای مدیریت استرس و اضطراب در مدارس را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

استرس تحصیلی ، اضطراب عمومی ، اضطراب امتحان ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، پیش بینی کنندگی ، سلامت روان