چگونه توانستم میزان اهمال کاری تحصیلی دانش آموز «محنا» را در کلاس ششم ابتدایی کاهش دهم؟

این اقدام پژوهی با هدف کاهش میزان اهمال کاری تحصیلی دانش آموزی به نام «محنا» در پایه ششم دبستان جمهوری اسلامی شهرستان گنبد کاووس انجام شد. مسئله مورد مطالعه از آنجا آغاز گردید که این دانش آموز در انجام تکالیف، مطالعه دروس، آمادگی برای ارزشیابی ها و مشارکت در فعالیت های آموزشی کلاس تعلل می کرد و این رفتار به افت نسبی عملکرد تحصیلی، کاهش انگیزه یادگیری و ناتمام ماندن برخی مسئولیت های آموزشی وی منجر شده بود. پژوهش حاضر به روش اقدام پژوهی و با رویکردی کاربردی اجرا گردید. در مرحله شواهد (۱)، اطلاعات مورد نیاز از طریق مشاهده مستقیم رفتار دانش آموز در کلاس، بررسی تکالیف و نتایج آموزشی، گفت وگو با دانش آموز، مصاحبه با والدین، مشورت با همکاران و مطالعه منابع مرتبط با اهمال کاری تحصیلی گردآوری شد. پس از تجزیه و تحلیل داده ها، راهکارهایی از جمله ایجاد برنامه زمان بندی مناسب، تعیین اهداف کوتاه مدت و قابل دستیابی، استفاده از تشویق و تقویت مثبت، جلب مشارکت خانواده، واگذاری مسئولیت های آموزشی متناسب با توانایی دانش آموز و افزایش انگیزه از طریق فعالیت های جذاب آموزشی به اجرا درآمد. در مرحله شواهد (۲)، نتایج حاصل از اجرای راهکارها از طریق مشاهده مجدد، بررسی وضعیت انجام تکالیف، مقایسه عملکرد تحصیلی قبل و بعد از مداخله و دریافت بازخورد از دانش آموز و والدین مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که میزان تعلل و به تعویق انداختن امور درسی در دانش آموز مورد نظر به طور محسوسی کاهش یافته، نظم و مسئولیت پذیری وی در انجام تکالیف افزایش پیدا کرده و انگیزه و مشارکت او در فعالیت های آموزشی بهبود یافته است. نتایج این اقدام پژوهی بیانگر آن است که شناسایی دقیق عوامل موثر بر اهمال کاری و به کارگیری راهکارهای آموزشی و تربیتی متناسب، همراه با همکاری خانواده و مدرسه، می تواند نقش موثری در کاهش اهمال کاری تحصیلی و ارتقای عملکرد آموزشی دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اهمال کاری تحصیلی ، اقدام پژوهی ، انگیزه تحصیلی ، مسئولیت پذیری ، دانش آموز پایه ششم.